Rafał Maćkowiak - aktor

Uwagę widzów płci pięknej przyciągają przede wszystkim oczy Rafała Maćkowiaka. Uznanie krytyków przyniosła mu rola w filmie „Głośniej od bomb”.

Wychował się w Opolu. Kiedy był w ostatniej klasie liceum, rodzice wysłali go do szkoły do Stanów Zjednoczonych, gdzie poza przedmiotami obowiązkowymi uczęszczał także na zajęcia z dramatu. Po powrocie do Polski przez rok studiował w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych, jednak zorientował się, że nie chce poświęcić życia na nauczane innych. Studiując na pierwszym roku w warszawskiej Akademii Teatralnej wystąpił w filmie Jacka Bromskiego „Dzieci i ryby”.

W 1999 roku ukończył szkołę teatralną. W przedstawieniu dyplomowym, sztuce „Marchołt” Romana Brandstaettera (1998) w reż. Anny Seniuk, zagrał Baltazara. W tym samym roku został aktorem Teatru Studio im. Witkiewicza w Warszawie. Na scenie tego teatru debiutował w sztuce „Talk Radio” Erica Bogosiana (1999) w reż. Jacka Orłowskiego. Wystąpił w „Miłości na Madagaskarze” Petera Turriniego (2000) w reż. Zbidniewa Brzozy i „Sanatorium pod Klepsydrą” Bruno Schulza (2001), reż. Oskarasa Korsunovasa, gdzie wcielił się w Józefa – syna. Zagrał w przedstawieniu „Pterodactyle” Nicky Silver (2001) reż. Włodzimierz Kaczkowski, na scenie Teatru Stara Prochownia. W 2002 roku przeniósł się do stołecznego Teatru Rozmaitości. Był Simonem w „Obróbce” Martina Crimpa (2002) w reż. Artura Urbańskiego. Akcja „Strefy 0” Neila La Bute’a rozgrywa się 11 września 2001 roku w Nowym Jorku. Reżyserem spektaklu z 2005 r., w którym Maćkowiak zagrał Bena, była Magdalena Łazarkiewicz.

W Teatrze Telewizji debiutował u Macieja Ziębińskiego w przedstawieniu „Spór” Pierre de Marivaux (1999). Wystąpił w „Dybuku” Szymona An-skiego (1999) w reż. Agnieszki Holland. Zagrał także w przedstawieniach reżyserowanych przez Krzysztofa Langa, Stanisława Różewicza, Piotra Łazarkiewicza i Macieja Dejczera. Widzowie seriali mogli oglądać Maćkowiaka w „Na dobre i na złe”, „Kasi i Tomku” oraz „Kamera Cafe”.

Choć film „Gniew” (1997) Marcina Ziębińskiego zebrał bardzo złe recenzje, krytycy docenili Maćkowiaka w roli młodego uciekiniera z poprawczaka, który próbuje znaleźć wspólny język ze starszym bratem. Aktor pojawił się w „Kochaj i rób co chcesz” (1997) Roberta Glińskiego. Był dziennikarzem radiowym, który dostaje polecenie zrobienia reportażu o Giełdzie Papierów Wartościowych w debiucie fabularnym Natalii Korynckiej-Gruz pt. „Amok” (1998). Maćkowiak zagrał główną rolę w „Billboardzie” (1998) Łukasza Zadrzyńskiego, gdzie wcielił się w pracownika agencji reklamowej wplątanego w morderstwo. W „Nie ma zmiłuj” (2000) Waldemara Krzystka, grał młodego nauczyciela o idealistycznych poglądach.

„Głośniej od bomb” (2001) to uhonorowany nagrodami na wielu festiwalach filmowych kameralny dramat Przemysława Wojcieszka. Maćkowiak zagrał w nim młodego człowieka, nękanego zwykłymi, ludzkimi problemami. Rola Marcina Koprowskiego przyniosła aktorowi nominację do Paszportu Polityki. Bardzo dobrze wspomina pracę z Wojcieszkiem. Zagrał w kolejnym filmie tego reżysera pt. „W dół kolorowym wzgórzem” (2004). Maćkowiak często pojawia się w niezależnych produkcjach. Wystąpił m.in. w: „Inferno” (2001) Macieja Pieprzycy, „Końcu wakacji” (2003) Marcina Krzyształowicza, „Osiemnaście” (2004) Przemysława Młyńczyka.

Rafał podkładał głos w filmie animowanym „Droga do El Dorado” (2000) reż. B. Bergeron, W. Finn, D. Paul, D. Silverman. Gdyby nie był aktorem, poświęciłby się muzyce. Gra na gitarze, a w młodości był członkiem zespołu Straszny Diabeł. Słucha Tool, Boba Dylana, Magdy Umer. Wychował się na książkach J.R.R. Tolkiena, dziś lubi czytać prozę Andrzeja Sapkowskiego. Jego ulubionym filmem jest „Łowca androidów”. Chętnie zagrałby u Ridleya Scotta lub ponownie pracował z Agnieszką Holland. Podziwia Jacka Nicholsona i Krzysztofa Majchrzaka. Uważa, że najlepszym recenzentem jest jego babcia.

(oprac. Dominika Kaszuba)

Średnia ocena: 0